0 تا 100 تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی (مزایا، عوارض و هزینه)

تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی نوعی درمان مداخله‌ای برای کاهش التهاب و درد این ناحیه می‌باشد. عوارض ناشی از تنگی کانال نخاع نظیر درد شدید و التهاب باعث مختل شدن عملکرد بدن و کاهش کیفیت زندگی بیمار می‌شود. با تزریق داروهای بی‌حسی و ضد التهاب به فضای اپیدورال ستون فقرات، دیگر نیازی به مصرف بیش از حد مسکن یا انتخاب تیغ جراحی برای تسکین درد نیست. تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی بایستی زیر نظر متخصص درد در مرکز تخصصی درمان درد صورت بگیرد تا اثربخشی بدون عوارض را در پی داشته باشد. در این مقاله به بررسی 0 تا 100 انواع تزریق برای تنگی کانال نخاعی می‌پردازیم.

منظور از تزریق اپیدورال چیست؟

تزریق اپیدورال (Epidural Injection) یک روش درمان کم تهاجمی است که در آن نوعی دارو با هدایت تصویری به فضای اپیدورال تزریق می‌کنند. تزریق داروی بی‌حسی یا ضد التهاب کورتیکواستروئید به فضای اپیدورال نخاع، به کاهش درد و التهاب کمک می‌کند. زمانی که از تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی صحبت می‌شود، هدف تسکین التهاب ریشه‌های عصبی مجرای عبور نخاع است. تزریق اپیدورال برای سیاتیک و دیسک کمر نیز به‌صورت مشابه اما در مسیری متفاوت برای هدف گرفتن اعصاب آن ناحیه، انجام می‌شود.

فواید تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی

تزریق دارو به فضای اپیدورال به‌دلیل عدم نیاز به بیهوشی و برش، روش ایمن‌تری نسبت به جراحی باز است. بیماران ترجیح می‌دهند روشی را انتخاب کنند که اثرگذاری سریع‌تر و هزینه کمتری نیز داشته باشد. تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی شامل این مزایا می‌شود:

• کاهش درد منتشر شونده به ناحیه کمر و پا

• بهبود وضعیت حرکتی با رفع محدودیت‌های ناشی از درد

• کاهش علائم ناشی از تحریکات عصبی

• کاهش التهاب ساختار عصبی نخاع

• بهبود کیفیت زندگی با بازتوانی مجدد بیمار

• دوره نقاهت بسیار کوتاه و عدم نیاز به استراحت طولانی‌مدت

• امکان ترکیب با سایر روش‌های درمانی نظیر فیزیوتراپی

عوارض تزریق اپیدورال نخاع

روش درمانی تزریق دارو زمانی موثر خواهد بود که به‌صورت اصولی و زیر نظر متخصص مجرب صورت بگیرد. همچنین گاهی بدن برخی از بیماران نسبت به داروی تزریق شده واکنش نشان می‌دهد و باعث بروز عوارض جانبی شود. تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی همانند سایر روش‌های درمانی عوارض احتمالی را در پی دارد که مهم‌ترین آنها را می‌توانید در این بخش ببنید:

• احساس درد در محل تزریق

• بروز سردرد و سرگیجه موقت

• افزایش موقت درد

• تب خفیف

• امکان ایجاد عفونت، خونریزی یا لخته شدن خون در فضای اپیدورال که بسیار نادر است. احتمال بروز عوارض تزریق اپیدورال در کمر و نخاع در بیمارانی که داروی ضد انعقاد خون مصرف می‌کنند، وجود دارد.

• امکان آسیب دیدگی عصب در موارد نادر وجود دارد.

انواع تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی

نحوه تزریق اپیدورال باتوجه به محل و شدت تنگی کانال، اعصاب درگیر و الگوی انتشار درد در ناحیه پشت و کمر، متفاوت است. تزریق اپیدورال کودال، بین لامینار و ترانس فورامینال، 3 روش اصلی تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی هستند. روش‌های دیگری نظیر اوزون تراپی اپیدورال در کلینیک تخصصی درد نیز انجام می‌شوند که در ادامه به بررسی آنها می‌پردازیم.

بلوک اپیدورال کودال (Caudal Epidural Block)

بلوک اپیدورال کودال یکی از خدمات مرکز تخصصی درد است که برای درمان درد منتشر شونده به پا و لنگش عصبی صورت می‌گیرد. سوزن از طریق قسمت تحتانی استخوان خاجی به فضای اپیدورال هدایت می‌شود و دارو در فضای اپیدورال به سطوح بالاتر منتشر می‌شود. لازم به ذکر است که این نوع تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی صرفا برای کنترل علائم و تسکین درد و التهاب صورت می‌گیرد و تنگی کانال را برطرف نمی‌کند.

تزریق اپیدورال بین لامینار (Interlaminar ESI)

در این روش تزریق برای تنگی کانال نخاعی، سوزن از طریق فضای بین دو لامینای مهره به فضای اپیدورال وارد می‌شود. دارو به فضای اپیدورال خلفی تزریق می‌شود و به مرور به فضای اپیدورال قدامی منتشر می‌شود. درد، التهاب و تحریک ریشه‌های عصبی برای یک بازه زمانی چند ماهه بهبود پیدا می‌کنند.

تزریق اپیدورال ترانس فورامینال (Transforaminal ESI)

این روش تزریق اپیدورال کمر و نخاع نسبت به تزریق بین لامینار هدفمند‌تر و دقیق‌تر است. سوزن از فضایی به‌نام فورامن که بین مهره‌ها قرار دارد عبور می‌کند و دارو در نزدیکی ریشه عصبی مشخصی تخلیه می‌شود. این فضا محل خروج ریشه‌های عصبی به سمت پا است که با تزریق دارو، درد در امتداد عصب‌های آن ناحیه تسکین پیدا می‌کند.

اوزون تراپی اپیدورال (Epidural Ozone Therapy)

زمانی که از تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی صحبت می‌کنیم، تزریق کورتیکواستروئیدها مدنظر است. اوزون تراپی اپیدورال از نظر مسیر ورود دارو با سایر روش‌های تزریق اپیدورال مشابهت دارد. اما از مخلوط گاز اوزون و اکسیژن به‌جای داروهای ضدالتهاب و بی‌حس کننده استفاده می‌شود که مکانیسم اثر متفاوتی دارد. اوزون نیز خاصیت ضدالتهابی و ضد درد دارد. اما همچنان شواهد اثرگذاری آن نسبت به تزریق کورتیکواستروئیدها محدودتر است. تزریق اوزون در کلینیک تخصصی درد تحت هدایت تصویری صورت می‌گیرد.

داروهای مورد استفاده در تزریق اپیدورال

از آنجایی که تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی به‌منظور کنترل علائم انجام می‌شود، از داروهایی با خاصیت ضد التهابی و ضددرد استفاده می‌شود. کورتیکواستروئیدها مهم‌ترین داروهایی هستند که در این روش درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. جدول زیر چند داروی پرمصرف در تزریق اپیدورال برای دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی و سیاتیک را معرفی می‌کند.

نحوه تزریق دارو به فضای اپیدورال

تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی یک فرایند چند مرحله‌ای و حساس است که در کلینیک تخصصی درد انجام می‌شود. این روش درمانی با ارزیابی وضعیت بیمار آغاز می‌شود. در مراحل بعد با آماده سازی بیمار و هدایت تصویری، سوزن به ناحیه مدنظر هدایت شده و تزریق صورت می‌گیرد. تزریق اپیدورال برای سیاتیک، دیسک کمر و تنگی کانال نخاعی در طی مراحل زیر صورت می‌گیرد:

1. معاینه بالینی بیار برای تشخیص علت تنگی کانال نخاعی، محل تنگی کانال و تشخیص ریشه‌های عصبی درگیر از طریق تصاویر

2. آماده‌سازی بیمار برای تزریق اپیدورال. بیمار معمولا به حالت دمر می‌خوابد و پزشک محل تزریق را ضدعفونی کرده و درصورت لزوم، بی‌حسی موضعی انجام می‌شود.

3. پس از آماده‌سازی تجهیزات، سوزن با هدایت تصویری به فضای اپیدورال هدایت می‌شود.

4. پس از اینکه سوزن در ناحیه مناسب قرار گرفت و متخصص آن را تایید کرد، تزریق دارو انجام می‌شود.

5. سوزن از بدن بیمار خارج شده و محل تزریق پانسمان می‌شود.

6. بیمار برای مدت کوتاهی باید تحت نظر باشد تا دارو تاثیر خود را بگذارد.

تزریق اپیدورال برای چه افرادی مناسب نیست؟

تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی و رفع علائم آزاردهنده آن تجویز می‌شود. اما گاهی وجود برخی از بیماری‌های زمینه‌ای و تداخل داروهای دیگر با داروی تزریقی، مانع از تجویز این روش درمانی می‌شود. بیمارانی که با شرایط نام‌برده درگیر هستند، نباید تزریق اپیدورال انجام دهند.

وجود عفونت سیستمیک

چنانچه به‌دلیل بیماری‌های دیگر دچار عفونت شده‌اید، تزریق دارو می‌تواند خطر تشدید عفونت را افزایش بدهد. ممکن است محل تزریق عفونت کند یا فضای اپیدورال دچار عفونت شود که خود عوارض دیگری را نیز در پی دارد. درمان عفونت و سپس اقدام برای درمان بسیار ضروری است.

مشکل انعقاد خون

وضعیت انعقاد خون بیمار پیش از تزریق بایستی بررسی شود. افرادی که با اختلالات انعقاد خون مواجه هستند، مستعد خونریزی و هماتوم اپیدورال هستند. این عارضه می‌تواند باعث ایجاد لخته خون در ناحیه اپیدورال شود که خود یک مشکل کاملا متفاوت خواهد بود.

آلرژی به داروی تزریقی

اگر بیمار حساسیت شناخته شده به کورتیکواستروئیدها و داروهای بی‌حسی داشته باشد، باید آن را به پزشک اطلاع دهد. در چنین موقعیتی یا داروی مورد استفاده در تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی را تغییر می‌دهند و یا اینکه روش درمان دیگری را انتخاب می‌کنند.

دیابت کنترل نشده

یکی از عوارض تزریق اپیدورال در کمر و نخاع، افزایش موقت قند خون است. افرادی که دیابت کنترل نشده دارند، بایستی وضعیت سلامت آنها به دقت ارزیابی شود. سپس تزریق روی بیمار صورت بگیرد، طوریکه مانع افزایش ناگهانی قندخون بیمار شود.

هزینه تزریق اپیدورال نخاع 1405 چگونه است؟

هزینه تزریق اپیدورال کمر و نخاع در سال 1405 باتوجه به تعرفه مصوب وزارت بهداشت محاسبه می‌شود. لازم به ذکر است که نوع تزریق اپیدورال، نوع داروی مصرفی، تجهیزات مورد استفاده و پوشش بیمه، متغیر خواهد بود. برای کسب اطلاعات بیشتر درخصوص خدمات تزریق اپیدورال و هزینه درمان، با شماره 9981 933 0919 تماس حاصل فرمایید.

✅ سخن پایانی

دیدگاه متخصص درد در خصوص تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی:

تزریق اپیدورال برای تنگی کانال نخاعی راهی برای تسکین علائم این بیماری دردناک می‌باشد. در نظر داشته باشید که تزریق دارویی درمان قطعی تنگی کانال نخاعی نیست. این تزریق دارویی به روش‌های مختلفی در کلینیک تخصصی درد و سایر مراکز درمانی انجام می‌شود. تزریق اپیدورال کودال، تزریق ترانس فورامینال و اوزون تراپی اپیدورال با هدایت تصویری دقیق و کامل در مرکز تخصصی درد صورت می‌گیرد. برای دریافت نوبت اینترنتی و ارزیابی عارضه، با ما در ارتباط باشید.